Ikony designu vs podróbki

Ikony designu vs podróbki

‚Prezentowany produkt jest reprodukcją. Czerpie jedynie inspirację z innego wzoru, różni się wymiarami, materiałem, z którego jest wykonany oraz kształtem. Zgodnie z art. 2 ust. 4 Ustawy z dnia 04.02.1994r o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2000r, nr 80, poz.904) – za opracowanie nie uważa się utworu, który powstał w wyniku inspiracji cudzym utworem. Nie bierzemy odpowiedzialności za odsprzedawanie, oferowanie czy pokazywanie produktu z naszej oferty jako oryginalnych dzieł’ 

 

Niektóre meble na stałe wpisują się w historię wzornictwa i nie dzieje się tak bez powodu. Przedmiot, który zachwyca i inspiruje, często od razu po wyprodukowaniu zyskuje status ‚ikony’. Taki mebel jest ponadczasowy i nie traci na wartości z upływem lat. Mimo, że klasyki designu znajdują się na wielu światowych wystawach i w muzeach wzornictwa, nadal możliwe są do kupienia. Tylko nieliczne firmy mają prawa autorskie na produkcję oryginalnych mebli. Licencja pozwala im na produkowanie przedmiotów dokładnie w takiej formie, jakości i wykończeniu, jaką miał w zamyśle projektant.

Dlaczego klasyki są tak często i chętnie podrabiane? Jeżeli mebel, czy przedmiot zyskuje status ikony to jest znany już nie tylko w środowisku projektantów. Nierzadko ma wartość kolekcjonerską, a jego posiadanie jest pewnego rodzaju wyznacznikiem luksusu. A jak wiadomo, luksus zawsze pociąga. Podróbki dają możliwość kupna dzieła znanego projektanta o wiele taniej, niż oryginału.A nie da się ukryć, że ceny wielu z nich są wysokie lub… bardzo wysokie.

Zakup podrabianych lub oryginalnych mebli to indywidualna sprawa kupującego. Jednak czasem łatwo o efekt graniczący z kiczem. Widziałam kawiarnię, gdzie stoi kilkanaście czarnych krzeseł Miesa van der Rohe, a raczej ich niezbyt dobrej jakości replik-w dużej ilości, co jeszcze potęguje negatywny efekt.

Podróbki na pierwszy rzut oka mogą wyglądać identycznie i czasem łatwo się pomylić. Jednak warto zauważyć, że cechą oryginału jest bardzo precyzyjne  wykonanie i świetnej jakości materiały. Na przykładzie trzech dobrze znanych mebli próbuję znaleźć różnice między autentycznym produktem, a dużo tańszym ‚zamiennikiem’.

‚Barcelona Chair’: +-22.000 PLN

Podróbka: od +- 2.000 PLN

Modelowym przykładem, od którego warto zacząć jest elegancki i powszechnie znany fotel ‚Barcelona’ zaprojektowany przez Miesa van der Rohe oraz jego partnerkę Lilly Reich. Do ’48 roku licencję na jego produkcję posiadała firma Thonet, a obecnie oryginał produkowany jest wyłącznie przez firmę Knoll.

To co świadczy o autentyczności ‚Barcelony’ to szczegóły- grawer na spodzie nóżki (KnollStudio i podpis Miesa), czy tkanina pod skórzanym obiciem z logo firmy. Jednak przy wprawnym oku można dostrzec uchybienia dostępnych na rynku, kilka razy tańszych podróbek. Często zachwiane są proporcje fotela oraz / lub jakość materiałów i wykończenia pozostawia wiele do życzenia. Fotel ‚Barcelona’ ma piękne obicie – nie z jednego kawałka materiału, ale z wielu połączonych dokładnie skrawków, które są ręcznie pikowane. Poduszki obicia powinny idealnie przylegać do ramy stelażu i nie odstawać w żadną stronę. Oryginał dostępny jest w wielu odcieniach, ale zawsze jest to prawdziwa, dobrej jakości skóra ( a nie tkanina, czy też jeans, co często występuje w podróbkach).

‚Louis Ghost’: +- 1.300 PLN

Podróbka: +- 350 PLN

Ten mebel Philippe’a Starck’a na pewno jest Wam znany. Autentyk produkowany przez firmę Kartell to odważny projekt o zdecydowanie niesłabnącej popularności. Oryginalny projekt zakłada produkcję z przeźroczystego lub barwionego poliwęglanu (twarde tworzywo odporne na ściskanie i warunki atmosferyczne). Natomiast podróbki często wykonane z pleksi, który ma znacznie gorsze właściwości. Zachwiane są wymiary- te podrabiane mają nawet 8-10 cm różnicy w głębokości siedzienia i inną niż oryginał wysokość. W asortymencie popularnych sklepów internetowych można znaleźć krzesło ‚Louis Ghost’ w odcieniu, który w ofercie Kartell nigdy nie istniał. Wydaje mi się również, że reprodukcje Ghosta są znacznie mniej przezroczyste, co nie daje już takiego efektu, jak autentyk.

‚Panton Chair’:800-900 PLN

‚Panton Chair Classic’: +- 4000 PLN

Podróbka: +-300 PLN

Jedno z najbardziej rozpoznawalnych, a więc także najchętniej podrabianych krzeseł. Verner Panton po wieloletnich eksperymentach nad technologią, stworzył niepalne krzesło z jednego kawałka plastiku, które śmiało można nazwać klasykiem wzornictwa.

Licencję na produkowanie krzesła ma wyłącznie firma Vitra. Dostępny w sprzedaży jest pierwowzór krzesła z lat 50’tych (lakierowany ‚classic’) oraz jego nowsza, matowa wersja z ’99 roku, która jest najczęściej podrabiana. Jednak rozpoznanie oryginału od repliki na pierwszy rzut oka w tym przypadku nie jest takie proste. Oryginalne krzesło wykonane jest z jednolitej masy poliuretanowej, a na jego spodzie wytłoczone jest imię i nazwisko projektanta. Ale raczej rzadko kto pokusiłby się o odwracanie krzesła w celu sprawdzenia podpisu (oprócz kupujących- wtedy nawet koniecznie). Dlatego sprawdza się często jedna zasada – niezbyt precyzyjne wykonanie może sugerować, że to podróbka. Czasem zdarza się, że krzesła ‚inspirowane’ znanymi projektami, jak Panton Chair są dostępne w kolorach, w jakich nigdy nie był produkowany oryginał.

Stron oferujących repliki, reprodukcje, czy meble ‚inspirowane’ czyli ogółem podróbki jest coraz więcej. Te trzy krzesła to tylko niewielka część chętnie podrabianych projektów. Na koniec kilka dodatkowych przykładów:

1-Cassina-nueva-LC2-Le-Corbusier-e1291365309792 6-Cassina-nueva-LC2-Le-Corbusier 212_img1_6ddd675c0ac79b77d361e57092da4bdd 248728_153197678082486_8065096_n podrobki (2) podrobki (4) podrobki (7) podrobki (8)

kolejny wpis: kreatywne wykorzystanie europalet